Solo (Pen Hadow)

Het verhaal van de eerste man die alleen naar de Noordpool liep

Titel: Solo
Originele titel: Solo, the North Pole: alone and unsupported
Auteur: Pen Hadow
Genre: autobiografie
Aantal blz.: 354
Uitgeverij: A.W. Bruna

Dit boek vertelt het waargebeurde verhaal van Pen Hadow, de man die als eerste alleen en zonder herbevoorrading naar de Noordpool liep. Hij was niet de eerste man die de Noordpool bereikte, zoals hij zelf ook zegt in zijn boek. Dat je zo’n expeditie niet alleen kunt maken, wordt ook al gauw duidelijk. Je hebt een heel team van sponsors nodig om zo’n tocht te kunnen bekostigen. Ook heb je een team nodig waar je via de satelliettelefoon naar kunt bellen, zodat ze je kunnen ophalen als dat nodig is of als je de Noordpool hebt bereikt. Uiteraard is de support en ondersteuning van het thuisfront ook erg belangrijk. Het enige dat Pen wel zelf heeft gedaan is vanuit Ward Hunt Island (één van de noordelijkste stukken van Canada) 750 km lopen naar de geografische Noordpool. Hij moest daarbij al zijn eten en brandstof zelf meeslepen.
Het boek begint met een uiteenzetting van eerdere expedities naar de beide polen, de verschillende onderzoeken die daar worden gedaan en waarom Pen ook naar de Noordpool wilde. Een groot deel van het boek gaat over Pens jeugd en zijn tijd op school. In het begin lijkt het boek vooral een opsomming van zijn sportprestaties.
Later komt meer de nadruk te liggen op de verschillende poolexpedities die hij maakte en op zijn ultieme droom: alleen naar de Noordpool lopen. Om dat te kunnen realiseren heeft hij heel veel geld nodig. Hoe hij dat geld bij elkaar probeert te krijgen, wordt uitgebreid beschreven. Evenals zijn sportschema om fysiek zo fit mogelijk te zijn. En het verzamelen van de benodigde spullen voor de ultieme expeditie. Omdat hij alleen zal reizen, moet de slee zo licht mogelijk zijn.
In het boek worden meerdere poolexpedities van Pen beschreven. Tijdens het lezen ervan leer je meer over de omstandigheden daar en over welke ontberingen een mens daar tegenkomt. Om niet gek te worden van eenzaamheid en toch een soort gezelschap te hebben, geeft Pen verschillende onderdelen van zijn uitrusting een naam en “praat” hij met hen. Ook probeert hij een strikt dagritme aan te houden, wat niet gemakkelijk is wanneer de zon gedurende enkele maanden niet ondergaat.
Dat de expeditie om alleen naar de pool te lopen zwaar gesponsord is, blijkt uit het hele boek. Het boek is doorspekt met zinnen als “… die gesponsord was door …” of “De door firma X geschonken …” Achterin het boek zijn elf bladzijden gewijd aan een dankwoord en een lijst van sponsors. Soms zijn het personen of kleinere bedrijven, maar er staan ook een aantal internationale sponsors tussen.
Met name het eerste deel van het boek is erg langdradig. Je denkt steeds: wanneer gaat hij nu naar de Noordpool? De informatie over eerdere poolexpedities, die door anderen zijn ondernomen, zijn leuk maar hadden beter in een aparte historische roman verwerkt kunnen worden. Eén of enkele bladzijden hierover was in mijn ogen voldoende geweest. Datzelfde geldt voor het uitgebreide deel over Pens jeugd en zijn tijd op school. Leuk om te weten, maar het had best wat bondiger gemogen.
Het boek heeft veel lange zinnen, die je soms een paar keer moet lezen. Toch is het boek wel goed te volgen en doet Pen zijn best om alles goed aan de lezer uit te leggen. Dat het boek uit 2005 komt, blijkt wel uit het feit dat er een halve bladzijde wordt uitgetrokken om uit te leggen wat GPS is.
Op de voorkant zien we het gezicht van een man die stevig is ingepakt tegen de kou. De helwit verlichtte letters tegen een donkere achtergrond geven een mooi beeld van het contrast tussen de witte sneeuw en het witte ijs enerzijds, en de zwarte, donkere diepte van de Noordelijke IJszee anderzijds. In het boek zijn ook nog een flink aantal kleurenfoto’s opgenomen, die je een beeld geven van de Noordpool en de expeditie van Pen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *